Cuntayı Savunan Yılların Gazetecisi

‘İnsanın ne olduğu’ sorusu, insanın kendisini idrak etmeye başladığı tarihlerden bu yana sorulagelmiş olmasına rağmen, insanlık, hala cevabı konusunda bir fikir birliğine varabilmiş değildir.

Galiba artık fikir birliğine varabilmesinin imkânı da kalmamıştır. Belki de Yaratıcı’nın bu yönde bir iradesi, böyle bir planı hiçbir zaman olmamıştı.

İnsanın keşfettiği mantık sistemleri arasında, insanın mahiyetini; daha doğrusu insanın yaradılış maksadını ve ‘mahiyetinin ne olabileceğini’ anlamayı konu edinen belli başlı iki disiplin vardır: Felsefe ve Din!

Her iki disiplin de sayısız alt birimlere bölüne bölüne çoğalmış ve bugün bilim dediğimiz birikimi meydana getirmişlerdir. Bir başka deyişle bütün bilimler bu iki disiplinden doğmuştur diyebiliriz amma ne yazık ki bu iki disiplin, insanlık tarihinin hemen hiçbir döneminde, kendi aralarında anlaşabilmiş değildir.

Aynı şartlarda aynı varlığı inceledikleri halde, tarafların, birbiriyle taban tabana zıt fikirler ve görüşler ortaya çıkarmaları gösteriyor ki, ‘nesnel varlıkların aslında kendi gerçekleri yoktur’.

Nesnelerin göreceli gerçeklikleri gibi insanın mahiyeti de, her bakış açısına haklılık kazandırabilecek bir yapıya sahiptir. Yani öyle de olabilir böyle de… Öyle düşünen de kendine göre bir gerekçe bulabiliyor, böyle düşünen de…

İnsanın kalbi kararmayagörsün, daha hiçbir temizleyici onun karalığını gideremiyor işte. Cenab-ı Hak boşuna mı buyuruyor ki “Ey Resulum bu kitabı sana, kalbi diri olanları uyarasın diye gönderdik. Fakat yazık ki, ekseriyet üzerine söz sabit oldu ki onlar inanmayacaklar! (Yasin, 70)

***

Geçenlerde kanalların birinde izlediğim bir tartışma bana bunları düşündürttü. Yılların bir gazetecisi, baktım askerlerin safında oturmuş ve can havliyle cuntacıları savunuyor. Oysa o bir gazeteci. Kendi mesleğinin varlık sebebi olan demokrasiden yana olması gerekirken, emir komuta zinciri içinde kendi halkına bile en kanlı eylemleri yapmakta beis görmeyen bir kafa yapısını savunabiliyor.

Bu nasıl bir şey böyle diye düşünürken “tarafgirlik” müptelalığının insana neler yaptırabileceğini gördüm…

Ne balyoz umurundaydı, ne kafes… Zaten, kafes, ancak ruhu hürriyet ile tanışmış olanlar için zindandı. Bu nasıl bir hınç ki, zavallıya, bırakınız adil olmayı, tarafsız davranmayı bile unutturuyor. Cuntacıları savunurken mübarek, öyle candan, eyle ataktı ki, askerler bile hayret içinde baka kaldılar!

Karşısındakileri ‘oyun sahnelemek’le suçlarken, ta Yeniçeriler döneminden bu yana, ‘kazan kaldırma’ histerisine yakalanmış, sadece cumhuriyet döneminde üç dışardan talimatlı darbe ve sayısız muhtıra sabıkası bulunana bir silahlı yapılanmaya alkış tutuyor.

***

Elbette her vatandaşın iktidarı beğenmeme, hatta ona öfke duymaya hakkı var.

Elbette muhalif olmaya, icraatlarını beğenmemeye de hakkı var.

‘Neden benim tuttuğum takım iktidar olmuyor?’ diye kızmaya da hakkı var.

Ama insan bu yahu, insan!

Sayısız kere darbe yapmış bir orduyu savunurken, biraz insaflı olur insan! Üstelik de orduyu savunmuyor, ben yaptım diyen generale rağmen çıkıp bunda ne varmış diyebiliyor!

Bir zamanlar bir yazı yazmıştım. “Bu basınla ancak cehenneme gidilir” diye! Tam öyle işte…

Demokratlık iddiasındaki bir gazeteci çıkıp Türkiye’de her şey güllük gülistanlıkmış da bu iktidar, iktidarını sürdürmek için böyle senaryolar uyduruyor diyebiliyor!

Basiret yahu!

Sanki bu ülkede hiç darbe olmamış, sanki askerlerimiz çok masum da birileri çıkmış onlara iftira ediyor. Sanki halk kör, sağır, bilmiyor. Bir tek o “paşa gazeteci” biliyor! Pes, vallahi pes!

O günden sonra yazı yazmak bile içimden gelmedi. Şimdi de etimi yiyerek bu satırları yazıyorum. Ve kavimlerinin körlükleri, sağırlıkları karşısında ağlayan iki peygamberi; Hz. Lut ve Nuh aleyhisselamı tazimle anarak…

“Eleyse fîkum raculün reşîd!” (aranızda vicdanı ölmemiş, söz anlayacak olgun bir adam yok mu?) diye ağlamıştı Hz. Lut, evine ‘eşcinsel’ kılığında gelen melaikeyi gözü dönmüş güruha vermemek için…

Ve Nuh, “Ben yenildim Allahım, iş senindir” demişti, söz anlamayan, hakikati asla görmeyen, ‘Nuh deyip peygamber demeyen’ kavmine karşı…

Ve sonunda o sözü söylemişti. Tufanın gerekçesi olan sözü:

“Rabbî la tezer alel ardi minel kâfirine deyyara!” (Nuh, 26)

Hakkında Mehmet Ali Bulut

1954’te Gaziantep’in İslâhiye ilçesinin Kerküt köyünde doğdu. İlkokulu burada tamamladı. Gaziantep İmam Hatip Lisesini ve ardından Gaziantep Lisesini bitirdi. 1978 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arap ve Fars Dilleri ve Edebiyatları Bölümü’nden mezun oldu. Aynı Fakülte’nin Tarih Bölümünde doktora tezi hazırlamaya başladı. 1979 yılında Tercüman Gazetesi’ne girdi. Tercüman Kütüphanesinin kurulması ve kitapların tasnifinde görev aldı. Birçok kitap ve ansiklopedinin yazılmasına ve hazırlanmasına katkıda bulundu… Daha sonra gazetenin, haber merkezi ve yurt haberlerinde çalıştı. Yurt Haberler Müdürü oldu. Köşe yazıları yazdı… 1991 yılında Haber koordinatörü olarak Ortadoğu Gazetesi’ne geçti. Bu gazete 5 yıl süreyle köşe yazarlığı yaptı. Yeni Sayfa ve Önce Vatan Gazetelerinde günlük yazıları ve araştırmaları yayınlandı. 1993 yılında haber editörü olarak İhlas Haber Ajansı’na girdi. Kısa bir süre sonra ajansın haber müdürlüğüne getirildi. Mahalli bir ajans konumundaki İhlas Haber Ajansı, onun haber müdürlüğü döneminde Türkiye’nin ve Ortodoğu’nun en büyük görüntülü haber ajansı konumuna yükseldi. 1997 yılında İHA’dan ayrılmak zorunda kaldı. Bir grup arkadaşıyla birlikte Veri Haber Ajansı’nı kurdu. Finansal sıkıntılardan dolayı Ajansı kapattı. 1999 yılında BRT Televizyonuna girdi. Haber editörü ve program yapımcısı olarak görev yaptı. 2001 Mayısında İstanbul Büyükşehir Belediyesi Basın danışmanlığına getirildi. 3 yıl bu görevde kaldı. Bir süre Ali Müfit Gürtuna’nın basın ve siyasi danışmanlığını yaptı. Turkuaz Hareket’in mantalitesinin oluşturulmasında büyük katkısı oldu. Bugün Gazetesi Yurt Haberler müdürü olarak çalışan Bulut, emekli ve sürekli basın kartı hamilidir. Eserleri: Karakter Tahlilleri, Dört Halifenin Hayatı, Geleceğinizi Okuyun, Rüya Tabirleri, Asya’nın Ayak Sesleri, Ansiklopedik İslam Sözlüğü, Türkçe Dualar, Fardipli Sinha, Derviş ve Sinha, Ruhun Deşifresi, Gizemli Sorular, Ahkamsız Hükümler, Can Boğazdan Çıkar, Sofra Başı Sağlık Sohbetleri gibi yayınlanma aşamasında olan çeşitli eserleri bulunmaktadır. Roman ve Hikaye: Mehmet Ali Bulut’un Roman türünde yazılmış Fardihli Sinha, Derviş ile Sinha adında iki romanı ve aynı serinin devamı olarak Zu Nima ve Fardipli Sinha 2 ve Fardipli Sinha 3 tamamlanma aşamasındadır. Diğer çalışmaları: Çeşitli dergilerde yayınlanmış çok sayıda makalesi, şiirleri bulunan Mehmet Ali Bulut son dönemdeki yazılarını haber7.com’da yayınlamaktadır. Bulut evli ve bir kızı vardır.

Ayrıca Bakınız

Yenikapı’nın Dili

Dün elhamdülillah Türkiye ayakta idi. Tek vücut tek yürek halinde varlığını ortaya koydu. Milletin kalbinin …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir