‘Reşit Adamlara’ Ne Kadar Muhtacız Allah’ım

Türkiye eski Türkiye. Değişen bir şey yok.

‘Reşit Adam’ eksikliği toplumsal bir bela olarak varlığını sürdürüyor…

Bir tanıdığımın haylaz ama sevimli bir çocuğu vardı. Yaptığı bir yaramazlığı terk etmesi için uyarıldığında gözlerini yumardı. Bir süre sonra gözlerini açar, durumu kolaçan ederdi. Eğer uyarı devam ediyorsa gözlerini tekrar yumardı. Alarm durumu geçmişse gözlerini açar hiç ikaz edilmemiş gibi yaramazlığını sürdürürdü.

O yaştaki çocuğun nasıl olup da böyle bir taktik geliştirdiğine akıl erdiremedim ama en azından kendisi açısından ilginç bir taktikti. Gözlerini kapayınca, her şeyin değiştiğini sanmak tam da çocukça bir durum…

Ben de zaman zaman bilerek bilmeyerek olup bitenlere gözlerimi yumarım. Bir hafta, on gün hiçbir haber kaynağını dinlemem, bakmam, ilgilenmem. Kendimi her şeyden soyutlarım. Geçici bir körlük ve sağırlık oluşturarak içimde biriken kasveti yok ederim. Kısa süreli de olsa bir tür hibernasyona yatarım, uyandığımda birçok şeyin değiştiğini umarak. Büyük ve üstesinden gelemeyeceğim bela ve sıkıntılarda ise uyurum.

Son on gündür, babamın vefatı dolayısıyla aynı şeyi yaşıyordum. Gözlerimi, kulaklarımı, duyularımı dış âleme kapatmıştım. Ne partiler, ne örgütler, ne gazeteler ne de gazeteciler vardı… Ama işte ölenle ölünmüyor ve hayat devam ediyor. O haylaz çocuk gibi ortalığı kolaçan etmek için gözlerimi açtım ama yazık ki benim yeniden gözümü kapatma şansım yok. Zaten hadiseler o kadar merakâver ki benim diyen ondan kendini çekemez.

Hani rivayetlerde aktarılır ya, deccalın sokaktan sesi işitilince insan merak edip pencereden bakarmış, sonra hemen boynuzları çıkarmış da bir daha kafasını içeri sokamazmış. Ben bugünün medya araçlarını öyle görüyorum. Her hangi bir medya aracına kafanızı uzattınız mı daha kurtulamıyorsunuz. Acaba şu ne oldu bu ne oldu, şu ne yaptı bu ne dedi, merak ediyorsunuz.

Benimki de öyle oldu. Ama yazık ki değişen bir şey yokmuş…

Ergenekon davasında yine yargıyı arkadan dolanmalar devam ediyor…

Diyarbakır’daki KCK davası duruşmasında yaşananlar ‘Ferhengi Şeyler’den farksız…

Basında eski tas eksi hamam. İkiyüzlülüğe bile rahmet okutacak haller sürüyor…

Yedi erin şehit edildiği Hantepe olayında askerin neden operasyon yapmadığı yolundaki sorulara albayın verdiği cevapla bir kere daha su yüzüne çıkan asker terör ilişkisi…

Siyasetteki seviye düşüklüğü… İnatlaşmalar…

Aynı.

İnsanın içi acıyor. Hızla akıp gidin bir zaman. Tükenen ömürler, hiç de hak edilmemiş çaresizlikleri kader bilmeler…

Çekişmelerden, çözümsüzlüklerden, aynı sıkıntıların hiç değişmeden sürüp gitmesinden bıkmış ama bunu kanıksamış; cehalet, zaruret ve fukaralığı bu coğrafyanın tabii hali zannetmeye başlamış, “böyle gelmiş böyle gider” şeklindeki şeytani ama beylik hükmü kader bilmiş bir toplumla nasıl gelecek yüzyılı kuracağız diye kendi kendime kederlenirim.

Elbette sağlam ve sahih rivayetlerim var. Elbette her türlü ümitsizliği tersyüz edecek, içimizde ölmüş ‘emel’i diriltecek gerekçelerim ve zaruretlerim var. Elbette ümit varım ama insan yine de ‘şu parlak ve ihtişamlı gelecek şu insanlar eliyle mi olacak!’ diye merak ediyor. O muhteşem tavus kuşunun şu yumurtadan çıkabileceğini düşünemiyor insan.

Evet, bu ülke maalesef ‘reşit adamlarını’ tüketmiş ve yeni reşit adam da üretemiyor. Sayın Davutoğlu’nun TBMM’de o parlak geleceği anlatırken nasıl basit gerekçelerle abluka altına alındığını görünce içim yandı. ‘Acaba gerçekten doğu toplumları için demokrasi lüks mü?’ diye düşünmekten kendini alamadım. Batılı bazı aydın ve filozoflar, doğu toplumlarında hiçbir zaman kendi kendini idare etme dürtüsü gelişmediğini o yüzden de doğulu halkların demokrasi denen ve ancak erdemlerle ayakta tutulması mümkün olan kendi kendini idare etme şeklindeki yönetiminden yoksun olduğunu söylüyorlar.

Çünkü demokrasi ‘âkil adam’lar, ‘Reşit adam’ların gerekliliğini zorunlu kılıyor. Hürriyet ve demokrasi, haddini bilmeyen, izansız, ilkesiz ve haysiyetsiz tiplerin –bu tipler siyasetçi de olabilir gazeteci de olabilir, sıradan halk da- elinde toplum tükenip gidiyor.

Ahlaksızlığı,  -afedersiniz- ‘i…liği’ yaşam biçimi edinmiş Lut kavmi’ne melekler geldiğinde, kavminin adamları gelip o parlak yüzlü adamları(!) Hz. Lut’tan istemişlerdi. Hz. Lut, ‘illa da o işi yapacaksanız alın kızlarımı. Ne olur benim evimde o ahlaksızlığı yapmayın’diye yalvardı. Ama kendi cinsine şehvet duymayı marifet sanan o gözü dönmüş adamlar söz anlamak istemiyorlardı. O zaman Lut (as)“Allah için aranızda, söz anlayacak ‘reşit’ bir adam yok mu?” diye ağlamıştı.

Bizim de halimiz onunkinden farksız. Ben de şu ülkenin haline bakıp ey millet ‘reşit adamların yok mu’ diye ağlamak istiyorum. Reşit adama, halden anlayacak âkil adama ne kadar da ihtiyacımız var Ya Rabbi!

Acaba diyorum, şimdi afra tafra yapanlar, mangalda kül bırakmayanlar, erlik taslayanlar acaba eli sopalı birileri çıksa –tıpkı 13 Eylül 1980 sabahında olduğu gibi- sus pus olmayacaklar mı?

Neden bu ülke sorunlarını akıllıca tartışamaz?

Neden siyasetçilerimiz hep kanlı bıçaklı hasım gibiler?

Neden medyamızda şarlatanlık, haysiyetten daha fazla pirim yapıyor?

Vallahi teröristin bile haysiyetlisine hasretiz!

Acaba toplum olarak henüz akıl ve erdem ile idare edilmeyi hak etmediğimizden midir?

Acaba toplumsal nankörlüğümüz müdür bize yol göstermeleri gerekenleri böyle başımıza bela eden?

Bir ayette Cenab-ı Allah, “Kim benim zikrimden (Kuran’dan) yüz çevirirse, ona, iki yakasının bir araya gelmesine fırsat vermeyen zor ve meşakkatli bir hayat yaşatırım” (Taha, 124) buyuruyor.

Bin yıl Kuran’a hizmetkârlık etmiş bu toplum, ona hizmet etmekten yüz çevirdiği, onun hayat umdelerini terk ettiği için mi böyle tazip ediliyor?

Çünkü Türkiye’deki gibi bir siyaset, Türkiye’deki gibi bir medya, Türkiye’deki gibi halkını hasım gören bir devlet ve devletini ‘domuzdan kıl koparmak kardır’ mantığıyla sömüren, altını oyan beleşçi bir halk yok.

Bu acayip bir haldir. Bu millet ne etmeli, daha nasıl bir bedel ödemeli ki şu halden kurtulsun? Halkı düzlüğe çıkarmakla vazifeli siyasetçileri onu uçuruma itiyor. Hakkını savunması gereken gazetecisi onun aleyhine şahitlik yapıyor. Maliyecisi ona yeni borçlar üretiyor, askeri ona yeni tuzaklar hazırlıyor…

Fesuphanallah! Bu nasıl bir hal ki çareler dert oluyor bu millete!

Bir ayette “Kim, (bilip tanıdıktan sonra) Rahmân’ın Zikri’nden uzak bir yaşam biçimi edinirse, onun başına bir şeytan sararız. Artık o, onun ayrılmaz dostu olur. Bu şeytanlar onları (yavaş yavaş) doğru yoldan saptırırlar. Onlar ise kendilerini hep doğru yolda sanırlar”(Zuhruf, 36-37) buyruluyor.

Yazık ki milletin hali dam da bu ayette tasvir edilene denk düşüyor. Millet Rahman’dan ve onun zikri olan Kuran’dan yüz çevirdikçe, Cenab-ı Hak da ona yol göstermesi gerekenleri şeytanlaştırıp ona musallat ediyor.

Siyasetçisi geleceğini çalıyor, hayat ise huzurunu… Başımı koyup uyuyasım ve bir daha da gözümü açmayasım geliyor!

Hakkında Mehmet Ali Bulut

1954’te Gaziantep’in İslâhiye ilçesinin Kerküt köyünde doğdu. İlkokulu burada tamamladı. Gaziantep İmam Hatip Lisesini ve ardından Gaziantep Lisesini bitirdi. 1978 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arap ve Fars Dilleri ve Edebiyatları Bölümü’nden mezun oldu. Aynı Fakülte’nin Tarih Bölümünde doktora tezi hazırlamaya başladı. 1979 yılında Tercüman Gazetesi’ne girdi. Tercüman Kütüphanesinin kurulması ve kitapların tasnifinde görev aldı. Birçok kitap ve ansiklopedinin yazılmasına ve hazırlanmasına katkıda bulundu… Daha sonra gazetenin, haber merkezi ve yurt haberlerinde çalıştı. Yurt Haberler Müdürü oldu. Köşe yazıları yazdı… 1991 yılında Haber koordinatörü olarak Ortadoğu Gazetesi’ne geçti. Bu gazete 5 yıl süreyle köşe yazarlığı yaptı. Yeni Sayfa ve Önce Vatan Gazetelerinde günlük yazıları ve araştırmaları yayınlandı. 1993 yılında haber editörü olarak İhlas Haber Ajansı’na girdi. Kısa bir süre sonra ajansın haber müdürlüğüne getirildi. Mahalli bir ajans konumundaki İhlas Haber Ajansı, onun haber müdürlüğü döneminde Türkiye’nin ve Ortodoğu’nun en büyük görüntülü haber ajansı konumuna yükseldi. 1997 yılında İHA’dan ayrılmak zorunda kaldı. Bir grup arkadaşıyla birlikte Veri Haber Ajansı’nı kurdu. Finansal sıkıntılardan dolayı Ajansı kapattı. 1999 yılında BRT Televizyonuna girdi. Haber editörü ve program yapımcısı olarak görev yaptı. 2001 Mayısında İstanbul Büyükşehir Belediyesi Basın danışmanlığına getirildi. 3 yıl bu görevde kaldı. Bir süre Ali Müfit Gürtuna’nın basın ve siyasi danışmanlığını yaptı. Turkuaz Hareket’in mantalitesinin oluşturulmasında büyük katkısı oldu. Bugün Gazetesi Yurt Haberler müdürü olarak çalışan Bulut, emekli ve sürekli basın kartı hamilidir. Eserleri: Karakter Tahlilleri, Dört Halifenin Hayatı, Geleceğinizi Okuyun, Rüya Tabirleri, Asya’nın Ayak Sesleri, Ansiklopedik İslam Sözlüğü, Türkçe Dualar, Fardipli Sinha, Derviş ve Sinha, Ruhun Deşifresi, Gizemli Sorular, Ahkamsız Hükümler, Can Boğazdan Çıkar, Sofra Başı Sağlık Sohbetleri gibi yayınlanma aşamasında olan çeşitli eserleri bulunmaktadır. Roman ve Hikaye: Mehmet Ali Bulut’un Roman türünde yazılmış Fardihli Sinha, Derviş ile Sinha adında iki romanı ve aynı serinin devamı olarak Zu Nima ve Fardipli Sinha 2 ve Fardipli Sinha 3 tamamlanma aşamasındadır. Diğer çalışmaları: Çeşitli dergilerde yayınlanmış çok sayıda makalesi, şiirleri bulunan Mehmet Ali Bulut son dönemdeki yazılarını haber7.com’da yayınlamaktadır. Bulut evli ve bir kızı vardır.

Ayrıca Bakınız

Yenikapı’nın Dili

Dün elhamdülillah Türkiye ayakta idi. Tek vücut tek yürek halinde varlığını ortaya koydu. Milletin kalbinin …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir